اگر داوطلبي در كنكور قبول نشد هيچ تقصيري ندار

دچرا كه سال فقط 365 روز است.

چرا كه انسان موجودي اجتماعي است.

اين خود 15 روز است.

نتيجه ي اخلاقي: پس يك داوطلب نرمال نميتواند

 اميدي براي قبولي در دانشگاه داشته باشد

توي ايران: فقط پول موضوع رو حل مي کنه!

پدر و مادر دختر مي شينن با همديگه مشورت مي کنن

و خواستگاري که پولدار تر و گردن کلفت تره رو انتخاب مي کنن!

عاشق شکست خورده اگه توي عشقش جدي باشه يا بايد خودشو بکشه

توي ژاپن: جوان اولي از عشق جوان دومي نسبت به دختر محبوبش

متاثر ميشه و خودکشي مي کنه!

جوان دومي هم از مرگ همنوع خودش اونقدر اندوهگين ميشه

 که خودکشي مي کنه!

توي اسپانيا: مرد اولي توي دوئل ، مرد دومي رو از پاي در مياره

توي انگلستان: دو تا عاشق با کمال خونسردي حل قضيه

 رو به يه شرط بندي توي مسابقه ء اسب سواري

 موکول مي کنن!

توي فرانسه: خيلي کم کار به جاهاي باريک مي کشه!

دو تا مرد با همديگه توافق مي کنن که خانم مدتي

توي استراليا: دو تا مرد بر سر ازدواج با معشوق

 مشترک سالها مشاجره مي کنن!

اين مشاجره اونقدر طول مي کشه تا يکي از طرفين پير بشه

 و بميره ،

يا از يه مرضي بميره! اونوقت اونکه زنده مونده

توي قفقاز: جوان اولي دختر محبوب رو بر مي داره

و فرار مي کنه!

دومي هم دختر رو از چنگ اولي مي دزده

و پا به فرار مي ذاره!

توي نروژ: معشوقه ء دو مرد براي اينکه به جدال و دعواي اونها خاتمه بده

توي آفريقا: قضيه خيلي ساده ست و جاي اختلاف نيست! دو تا مرد ،

زني رو که مي خوان عقد مي کنن و علاده بر اون ،

توي مکزيک: کار به زد و خورد خونيني مي کشه

 و يکي از طرفين کشته ميشه!

ولي بعدش اونکه رقيبش رو کشته از دختر مورد نظر دلسرد ميشه

توي آمريکا: حل قضيه بستگي به زن داره و هر کس

ای دوست من خزان را به خاطر رنگش

٬بهار را به خاطر شکوفه هایش

و خدایی که دل را برای تپش

٬تپش را در پاسخ٬

پاسخ را در چشمان قشنگ تو

.بهت نمی گم که دوستت دارم

پس با تمام وجود فرياد ميزنم

دوستت دارم

و هر لحظه بر این رنج و درد افزوده می شود .

می دانم که عاقبت هر

عشقی غم است و عشق با تمام زیبایی

و خوشی هایش پایانی ناخوش دارد.

آیا این پایان کار است نمی دانم ؛

نمی دانم چه باید بکنم .

آنقدر هم را دوست داشته

و داریم که شاید به زبان نتوانیم بیاوریم

 و این رنج و درد تنها

برای من نیست که معبودم را هم

 در خود فرا گرفته است

او را هم که به دیگری سپرده اند

تا گرمای دست دیگری

را احساس کند نمی تواند دل ببندد

 به آن دستان سرد

و این را من از چشمان زیبایش

و نگاه پر مهرش می خوانم .

حس می کردم شاید رقیب خیلی زود

مرا کنار بزند

ولی نه تنها چنین نشده که عزیز و

نازنینم را هم به دوگانگی

برده است و من نمی توانم این حال را ببینم

و خود حاضرم بار این غم را به تنهایی به دوش

 بکشم و او شرایط

جدید را بپذیرد

.

برای خوشبختی عزیز من دعا کنید

حسرت نمی گذارد تو را فراموشت کنم و عشق مانع ایست قلبی

و تنها نگاه تو می تواند مانع از این مرگ شود

و در کنارت بودن را احساس کنم

ای کاش می توانستی دیدگان شسته شده از اشک مرا ببینی

و

تنها با صدای قلب تو خو گرفته اند

را احساس کنی

با تو و به یاد تو

پُر می شود

بِدان

همیشه سعی کن خوبی ها رو بیاموزی

آموخته ام: بيش از آن كه مرا بفهمند،

و دانش ديگران را بياموزم

 بنا بر اين علم خود را انفاق كرده ام

mano be bakhsh

eshge kodom garibe yeho be jonet oftad

chi shod ke khili sade eshgamo bordi az yad

galbamo bi tafavot leh kardi zire pahat

gole negato khordam

ey ke faribe harfat

ahay khabar nadari

delam dare mimire

ham dame bi kasiham

to bi kasi asire

behesh begod hanozam jash khalie tokhonam

begid hanoz dad mizanam bia dardet bejonam bia balat be jonam

rafti az inja ama

bedon narafti az yad

nagofti vagti rafti

vasat ki das tekon dad har ki mano mibine fek mikone divonam

divoneye to hastam dardo balat be jonam

ahay khabar nadari

delam dare mimire

ham dame bi kasiham

to bi kasi asire

behesh begod hanozam jash khalie tokhonam

begid hanoz dad mizanam bia dardet bejonam bia balat be jonam

..................

in roza khili zod migzare

kalafe sar dar gome zendegimo mishkafam

be eshge to ono dobare az no mibafam

hata age in khone zendon beshe mikhandam

zendegim az daste to dagon beshe mikhandam

migzare in del khoria migzare

omre to ba man be khoda migzare

on ke be vironie in khone zad man bodam

zolfe parishone toro shone zad man bodam

be fekre man bash ke kesiro joz to nadaram

hoseleye in hame tanhayi ro nadaram

kalafe sar dar gome zendegimo mishkafam

be eshge to ono dobare az no mibafam

hata age in khone zendon beshe mikhandam

zendegim az daste to dagon beshe mikhandam

migzare in del khoria migzare

omre to ba man be khoda migzare

bego 1 bar

to be shafafie shabnam roye barga

man mesle

ye barge zardi ke miofte az derakhta

to mese taravate golaye narges roye galbam

man neveshtam bi to hargez

bine mano to fasele goga mikone

yade harfaye gashanget

mano raha nemi kone

to mano gozashti rafti

toye rozegare vahshi

toye kochehaye gorbat

donbalam hata nagashti

to mesle setarei ke

toye shabhaye siaham

miderakhshio mishi jon panaham

to mesletaravate golaye pone

chera rafti az baram ey divone

to mesle ye tike abri

toye asemone abi

pako sade mesle roya

mesle khabi

bego 1 bar are yekbar bar migardi

ya hanozam bitafavot yakhi sardi

bine mano to fasele goga mikone

yade harfaye gashanget

mano raha nemi kone

to mano gozashti rafti toye rozegare vahshi

toye kochehaye gorbat

donbalam hata nagashti

nashkan delamo

sargarmie to

shode bazi ba in dele gamgini khaste

yadet nemiad

on hame golo gararayi ke bato baste

ba in hame zolm

to bebin baz che jori paye in hame golo garara man neshastam

nash kan delamo

be khoda aham migire damaneto age bat ye roz

na go bi khabari

nago nemidoni delam por az ye nefrine sine soz

nago boi khabari

nago nemidoni vagti ke nisti gerye shode kare in dele asheg shabo roz

divone nakon

delamo aham migire damaneto agebat ye roz

na go bi khabari

nago nemidoni delam por az ye nefrine sine soz

nago boi khabari

nago nemidoni vagti ke nisti gerye shode kare in dele asheg shabo roz

ahay to ke in hame dori az man

in roza dar hale obori az man

ahay to ke fek mikoni sozondi

daro nadaramo ba dori az man

tagat nadari bebini midonam

in hame tagato sabori az man

setarehat migan pashimon shodi

mikhay begi ke garge nori az man

fek nakonam beshe ba sad ta darya

in hame nefrato be shori az man

nemidonam mikhay ba man besanji

del bebari bazam che jori az man

pashimoni fayde nadare dige

cheshat bayad baron bebare dige

.....................................

وا سه چشما م ا سمونی

تو می تو نستی .نخو ا ستی که تو چشم من بمونی

غرو رم به زیر پا ته

ابرا هم با هم می با رن

تو که هر گز نتو نستی ..قدر عشق منو بدونی

مثل من دیگه کسی نیست

که تو رو دوست دا شته با شه

مثل من دیگه کسی نیست که بسو زه و بسا زه با آرزوی موفقیت

میگن زندگی فقط قسمته اما من مخالفم چون ما آدما اختیار داریم که انتخاب کنیم پس قسمت دست

خودمونه یا میگن که ما مثه دو خط موازی ایم ٬ هیچ وقت به هم نمی رسیم

اما همون خطوط موازیرو از روبرو دیدی که آخر راه به هم میرسن؟

گفتم که تیره بختم ٬ گفتا گناه من چیست

گفتم که نیست انصاف ٬ دوری ز روی ماهت

گفتم غمی ندارم ٬ جز داغ بی تو بودن

گفتم که نرم گردان ٬ دل را برای عشقم

گفتم که بهر عشقت ٬ مجنون ترم ز دیروز

گفتم منم چو مجنون ٬ جانا تو لیلی ام باش

گفتم که وصل رویت ٬ درمان درد باشد

شاعردریا

به جون هر چی قلب صاف رنگ گل شقایقه

یه وقتی که من نبودم بی خبر از اینجا نری

بدون یه خدافظی پر نزنی تنها نری

یه موقعی فکر نکنی دلم واست تنگ نمیشه

فکر نکنی اگه بری زندگی کمرنگ نمیشه

اگه بری شبا چشام یه لحظه ام خواب ندارن

آسمونای آرزو یه قطره مهتاب ندارن

راستی دلت میاد بری؟ بدون من بری سفر؟

بدش فراموشم کنی برات بشم یه رهگذر؟

اصلا بگو که دوست داری اینجور دوست داشته باشم؟

اسم تو رو مثل گلا تو گلدونا کاشته باشم؟

حتی اگه دلت نخواد اسم تو , تو قلب منه

چهرهء تو یادم میاد وقتی که بارون میزنه

.............................

من آدم هستم. در باغ بهشت به سمت خورشيد قدم مي زنم و از اين همه نعمت سر مستم.

حوا از صبح رفته است سيب بچيند؛ خير سرش قول داد زود برگردد با هم برويم روي ابرها بنشينيم

تا ابرها سنگين شوند و باران ببارد و هوا کمي خنکتر شود

. تلفنش را هم جواب نمي دهد، گوشي را خاموش کرده است.

معلوم نيست باز کدام مار خوش خط و خالي را کجا ديده است و مشغول چانه زدن

بر سر دو متر ناقابل پوست مار تا کي مي خواهد مرا همينجا نگه دارد.

نه ، من آدم نيستم.

بهشتي هم در کار نيست.

سرمستي هم مال کتابهاست.

سهم ما سگ مستي است، آنهم فقط مال شبهاي آخر هفته است که فردا صبح لازم نيست

با بوق سگ بيدار شويم. حوا هم که رفته بود سيب بچيند هيچ وقت برنگشت.

باران هم نباريد و خشکسالي شد.

البته حوا چند سال بعد گوشي اش را روشن کرد و به من زنگ زد؛

همان ماري که از پوستش صندل ساخته بود به او يک تخفيف ويژه داده بود

و حوا هم با او روي هم ريخته بود و به يک جهنمي پناهنده شده بود.

من هم ديگر با اين اوضاع از آدم بودن خسته شده ام، مي خواهم بروم تغيير جنسيت بدهم،

شايد سنگ بشوم، شايد هم صندلي، شايد هم مرباي بالنگ،

من خر هستم. در طويله پشت به سمت ورودي ايستاده ام و از اين همه يونجه در آخورم سرمستم.

اربابم از صبح رفته است چراگاه؛ خير سرش قول داد زود برگردد

تا آفتاب بالا نيامده است سيب زميني هاي پشندي را به ده بالا ببريم

و به جايش آب زرشک بياوريم.

معلوم نيست باز کدام گوساله اي سرش را مثل گاو پايين انداخته است و رفته است

کدام گوري گم شده است و حالا معلوم نيست ما تا کي بايد منتظر باشيم

نه نه. من خر نيستم. اين هر روز بار بردن و تا خرخره يونجه خوردن هم کار من نيست.

ارباب هم اصلا خواسش به من نيست.

سيب زمينهاي پشندي هم آنقدر ماندند تا گنديدند و فصل آب زرشک هم که گذشت.

البته تقصير خودش هم نيست. آن گوساله اي را که گم شده بود گرگ بيابان شکار کرد و خورد.

ارباب هم دستور داد تمام گاوها و گوساله ها را زنجير کنند

و خودش هم زنجيربان شد تا ديگر هيچ وقت گم نشوند.

يکي از سگهايش را هم دنبال من فرستاد،

ولي حيوان بي زبان وسط راه به يک غار رسيد

آخر همان هفته که به من رسيد خسته بود و خيس عرق،

و با هم تا صبح عرق خورديم، با خيارشور مخصوص.

صبح روز بعد من هنوز سگ بودم، يا نه خر بودم،‌

يا شايد هم آدم شده بودم،‌ به هر حال من هنوز همانجا نشسته بودم

که صداي پايش را شنيدم؛ ارباب بود که از چراگاه آمده بود،

يا نه حوا بود که برگشته بود، به هر حال يکي از راه رسيد.

اصرار داشت که من باز هم خواب ديده ام، يا نه او خواب مرا ديده است،

به هر حال همه چيز در خواب بوده است. من هم نمي دانستم چه بگويم،

يا شايد هم مي دانستم ولي نمي خواستم که بگويم،

به هر حال من هيچ چيزي نگفتم،

و هيچ کس اين حرفها را نشنيد.

ور نه هر خوار و خسی زندگی کرده بسی

میگن زندگی مثه لیمو میمونه اولش شیرینو آخرش تلخ .

اما من میگم که نه ٬ مثه نارگیله وارد شدن بهش سخته ٬

و تو که مرا در انتهای لیمو میدیدی و به خاطر تلخی رها ساختی ٬

اشتباهت در پرده ی جلوی دیدگانت بود و چه خوب بود

و من ماندم که به تنهایی مزه ی نارگیل را بچشم و از تو بود ضرر از دست دادن درونش

زندگی یعنی که آتش روی آب

زندگی یعنی که شادی غرق خواب

زندگی یعنی که عمری چون حباب

زندگی یعنی سراب اندر سراب

این نظر را نا امیدان می دهند

بر سر شادی و شور پا می نهند

زندگی یعنی لطافت٬ مهربانی٬ تازگی

با محبت با صفا و عشق هم همسایگی

زندگی یعنی که دوری از خیال

شادی و سر زندگی آرد کمال

ارزش انسان بود بیش از خیال

حال هم بر بودنت اینسان ببال

تا کی از دست غم و افسوس و آه

زندگی را می بری در قعر چاه

ای رفیقان زندگی چون باده است

هر که نوشد باده را گردد چو مست

باده را بنگر نه آنجوری که هست

بهر هر پوچی مده آن را ز دست

یکدمی بردار دست از پوچی و هیچ

ای برادر گرد این پوچی مپیچ

............................................