نخی از جنس صبر

و سوزنی از جنس سکوت

 برای من کافی است...

تا آسمان شکسته را

به زمین سخت بدوزم !

 عقربه ای از جنس روز

 و کاغذی از جنس شب

 برای من کافی است...

تا همه ی نیامدن هایت را

 بگذارم پای بی خیالی

 راه های نرسیده !

 فقط انگشت دانه ای

 به من بده با فانوسی روشن

.................

سه درد آمد بجانم

 هر سه یکبار

 غریبی و اسیری و غم یار

 غریبی و اسیری چاره داره

غم یار و غم یار و غم یار

.۰۰۰..۰.۰۰۰..۰.۰۰۰.۰.۰.۰۰۰

زندگي سخت نيست

ما سختش ميکنيم

عشق قشنگ نيست

 ما قشنگش ميکنيم

 دل ما تنگ نيست

 ما تنگش ميکنيم

دل هيچکس سنگ نيست

ما سنگش ميکنيم

زندگي چيست ؟

اگر خنده است چرا گريه ميكنيم ؟

 اگر گريه است چرا خنده ميكنيم ؟

اگر مر گ است چرا زندگي مي كنيم ؟

 اگر زندگي است چرا مي ميريم ؟

اگه عشق است چرا به آن نمي رسيم ؟

 اگه عشق نيست چرا عاشقيم

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰ 

........................

ما که بوديم چه بوديم نبوديم کسي.......

کشته ما را غم بي هم نفسي

 تا که رفتيم همه يار شدند......

تا رفتيم همه بيدار شدند

 قدر آيينه بر آن است که هست ......

نه زماني که افتاد و شکست

هر وقت خواستي بدوني کسي دوستت داره

 تو چشماش زول بزن

 تا عشق رو تو چشماش ببيني

 اگه نگات کرد عاشقته .

 اگه خجالت کشيد بدون برات ميميره .

 اگه سرشو انداخت پايين و يه لحظه رفت تو فکر

 بدون بدونه تو ميميره

 و اگر هم خنديد

 بدون اصلا دوست نداره

..................

توي زندون قلبت اينقدر شلوغ مي کنم

و زنداني ها رو اذيت ميکنم

تا مجبور بشي منو بندازي

 توي انفرادي قلبت

 خيانت تنها اين نيست

 که شب را با ديگري بگذراني ...

خيانت ميتواند

 دروغ دوست داشتن باشد !

خيانت تنها اين نيست که

 دستت را در خفا در دست ديگري بگذاري ...

 خيانت ميتواند

 جاري کردن اشک بر ديدگان معصومي باشد !

گناه تنها کردار زشت نيست ...

 گناه ميتواند ذهن هوس آلود باشد !

 بايد مراقب قلب و روحش باشد ...

 دزد بسيار است

.............

زندگي به من آموخت

که چگونه گريه کنم

 امّا گريه به من نياموخت

 که چگونه زندگي کنم

تو نيز به من آموختي

 که چگونه دوستت بدارم

 امّا به من نياموختي

 که چگونه فراموشت کنم

کاش مي دونستي چقدر دلم بهانه تو را ميگيره

 هر روز کاش مي دونستي

چقدر دلم هواي با تو بودن را کرده

 کاش مي دونستي چقدر دلم

 از اين روزهاي سرد بي تو بودن گرفته

 کاش مي دانستي چقدر دلم

براي ضرب آهنگ قدمهايت گرمي نفسهايت،

 مهرباني صدايت تنگ شده

 کاش مي دانستي چقدر دلواپس تو‌ام

 کاش مي دانستي چقدر تنهام ،

چقدر خسته ام و چقدر به حضور سبزت محتاجم

 و هميشه از خودم مي پرسم

اين همه که من به تو فکر کنم

 تو هم به من فکر مي کني؟

سه ، دو ، يک ...

 سوت داور بازي شروع شد دويدم ...

دست و پا زدم ...

غرق شدم....

 دل شکستم ...

 عاشق شدم ...

 بي رحم شدم ...

 مهربان شدم ...

بچه بودم ...

بزرگ شدم ...

 پير شدم ...

 بازي تمام شد ...

 زندگي را باختم...

ولي آخر بهش نرسيدم

 هرگاه دلت هوايم را کرد،

 به آسمان بنگر و ستارگان را ببين

 که همچون دل من

 در هوايت مي تپند

  هنوز معناي باران رانفهميده بودم

که برآسمان دلم باريدي

 هنوز معناي محبت را نمي دانستم

 که تو در کنج دلم جاي دادي

 ..............

بوسه بر عکست زنم

ترسم که قابش بشکند.

قاب عکس توست

 اما شيشه ي عمرمن است

 بوسه بر مويت زنم

 ترسم که تارش بشکند.

تارموي توست

 اما ريشه ي عمر من است