دوستت دارم به وسعت چشمان زیبایت
شیوا, الهه مرگ و نابودی
شاعري دل شکسته
گذشت لحظه هاي با تو بودن 
و در پاييز عشقمان
نامي از دوست داشتن باقي نماند
چقدر زودگذر بود قصه من و تو
و در آنروز که دست بي رحم تقدير
درو کرد گندمزار دلهايمان را
و تهي شد همه جا از عطر گل عشق
و در کوچ پرنده هاي غمگين
در آن کوير آرزو
شاعري دل شکسته و تنها
مي نوشت شعري به ياد با هم بودن ها
شعري براي خشکيدن گلهاي عشق در مزرعه دوست داشتنها
قطره اشکي به ياد همه خاطره ها....
|+| نوشته شده توسط شیوا در سی و یکم اردیبهشت 1386 و ساعت 7:5 بعد از ظهر |
