دوستت دارم به وسعت چشمان زیبایت
شیوا, الهه مرگ و نابودی
زندگی یک قالی بزرگ است
زندگی یک قالی بزرگ است
هر هزار سال يك بار فرشتهها
قالی جهان را در هفت آسمان میتكانند،
تا گرد و خاك هزار سالهاش بريزد
و هر بار با خود میگويند:
"اين نيست قالیای كه قرار بود انسان ببافد،
اين فرش فاجعه است
با زمينه سرخ خون و حاشيههای كبود معصيت،
با طرحهای گناه و نقش برجستههای ستم،
فرشتهها گريه میكنند و قالی آدم را میتكانند
و دوباره با اندوه بر زمين پهنش میكنند.
رنگ در رنگ، گره در گره، نقش در نقش،
قالی بزرگی است زندگی،
كه تو میبافی و من میبافم،
همه بافندهايم، میبافيم
و نقش میزنيم، میبافيم
و رج به رج بالا میبريم، میبافيم
و میگسترانيم
|+| نوشته شده توسط شیوا در بیست و چهارم آبان 1387 و ساعت 3:42 بعد از ظهر |
